رحلتى الى العباسيه
الناس كانت واقفه على الرصيف وانا واصحابى كانوا بنجرى عشان نلحق القطر والبوابه
كانت هتتقفل فنطنا فى المترو وبداءت ساعات المترو العصيبه يعنى حر وخنقه وتحس انك قاعد على رجل الى جنبك والى جنبك جايب الى فى موبيلك
او اى حاجه معاك انت بتشوفها تحس انك لو غيرت الصفحه هتلاقى الى جنبك هيقولك استنه شويه انا مخلصتش وياه على الدلع لمه بتكون متاخر بتحس ان السواق قاصد يتاخر عشان يزل اهلك
هنا انا بكون عاوز انط من الباب واتف على المترو وارجع تانى بس المشكله انى لو طلعت هيتقفل الباب
وهتلاقى المترو مشى بسرعه عجبى
المهم انا كل يوم بركب المترو حوالى 4 ساعات فى رحلتى الى العباسيه للعمل بحس فيها بحاجات كتير اوى يعنى بشوف هموم ومشاكل وفرح ناس وحاجات كده مش لازم تتقال اظن انى مفهوم
المترو عامل زى السوق بتبيع للناس الى هى محتجاه
يعنى ممكن تلاقى واحد بتاع منديل وواحد بيبيع دناميت وواحد تانى بيبع ميزان
ومحافظ وحاجات انا مش عارفها المهم لازم مننساش نجم المترو المتالق دائما الشحاتين
وتلاقى وحده لابسه النقاب وانا عيانه طيب ازاى وانتى بتمشى
انا معياش فلوس طيب والبظاعه جت منين السماء بتمطر بضاعه
المهم ده المترو ولسه فى حكايات المترو بس بعيدن ياله سلام النهارده
Comments
Post a Comment